Λίμνη του Κατή: Ένας κρυμμένος θησαυρός δίπλα μας

3490

Γράφει η Στέλλα Καρατζόγλου

Φωτογραφίες – Βίντεο: Παναγιώτης Παπαϊωάννου

Μπορεί το καλοκαίρι να είναι προ των πυλών και οι παραλίες να έχουν την τιμητική τους, αλλά η αίγλη και το μυστήριο του βουνού θα παραμένουν πάντα δυνατά κίνητρα για όσους ξέρουν να εκτιμούν το ταξίδι αλλά και τους κρυμμένους θησαυρούς που έχει να τους προσφέρει.

Ένας τέτοιος θησαυρός, βρίσκεται αρκετά κοντά στην πόλη της Λάρισας και είναι η ορεινή τεχνητή Λίμνη του Κατή. Στην αγκαλιά του Ανατολικού Ολύμπου και αφού περάσουμε τους οικισμούς του Παλαιού Παντελεήμονα, των Παλαιών Πόρων και της Παλιάς Σκοτίνας, μετά από μια διαδρομή 30 λεπτών με το αυτοκίνητο, φτάνουμε στη δασική θέση «Κατή». Στο ξέφωτο της δασικής θέσης θα αντικρίσουμε την Λίμνη Κατή, η οποία δημιουργήθηκε την δεκαετία του 90.

Η επιφάνεια της φτάνει τα 9,5 στρέμματα και από την άκρη της λίμνης περνά ο δασικός δρόμος, με κατεύθυνση νότια προς την Καλλιπεύκη, που απέχει 12 χλµ. Η περιοχή είναι τεράστιας οικολογικής αξίας με το δάσος που την περιστοιχίζει να αποτελείται από οξιές και έλατα. Στα 500 μ. από την λίμνη υπάρχει και η ομώνυμη βρύση του Κατή, σε υψόμετρο 1368 μ., η οποία αναβλύζει παγωμένο νερό.

Πως πήρε το όνομα της η λίμνη

Η δασική θέση πήρε το όνομα της από την βρύση του Κατή, που αναφέρθηκε προηγουμένως. Η λέξη κατής είναι τούρκικης προέλευσης και σημαίνει δικαστής. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας Τούρκος δικαστής, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τις υποθέσεις των κατοίκων της περιοχής, κάθισε να ξεκουραστεί στην βρύση και αφού ήπιε από το παγωμένο της νερό πέθανε. Έκτοτε, η βρύση ονομάστηκε βρύση του Κατή, δίνοντας το όνομα της σε όλη την περιοχή.

Απομεινάρια μιας άλλης εποχής

Η περιοχή για αρκετά χρόνια, από το 1881 έως το 1912, ήταν μέρος των συνόρων που χώριζαν το τότε Ελληνικό Κράτος από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Από αυτήν διερχόταν η μεθόριος του Ελληνικού κράτους, η οποία ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με τα σημερινά όρια της Θεσσαλίας με την Μακεδονία, μετά την παραχώρηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881. Τα σύνορα αυτά διαμορφώθηκαν βάσει της Συνθήκης του Βερολίνου το 1878, της διμερούς συμφωνίας της Κωνσταντινούπολης το 1881, αλλά και της συμφωνίας μετά τον καταστροφικό πόλεμο του 1897. Στην περιοχή τότε χτίστηκαν φυλάκια και τελωνεία και κάποια απ΄αυτά που διασώζονται μέχρι σήμερα, αποτελούν ιστορικά σημεία της περιοχής.

Κυνήγι θησαυρού για λίρες

Λόγω της ιστορικής σημασίας της περιοχής και της ύπαρξης των μεθοριακών σταθμών, αρκετοί είναι αυτοί που κατά καιρούς οργανώνουν κυνήγι θησαυρού με σκοπό να βρουν Αγγλικές χρυσές λίρες, Τούρκικα πεντόλιρα και φλουριά. Ειδικά στα απομεινάρια ενός Οθωμανικού μεθοριακού σταθμού, ο οποίος βρίσκεται λίγο πιο πάνω από την βρύση Κατή και λειτουργούσε και ως υποτελωνείο, μπορεί κανείς να εντοπίσει αρκετά σκαμμένα σημεία από επίδοξους κυνηγούς θησαυρών.

Χωρίς αμφιβολία, η Λίμνη Κατή, αλλά και η ευρύτερη περιοχή, είναι ένα καλά κρυμμένο διαμάντι στον Όλυμπο και αξίζει μια επίσκεψη. Έτσι και αλλιώς, οι θησαυροί, κάθε είδους, ανακαλύπτονται μόνο απ’ αυτούς που τους ψάχνουν…

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here