Βάσος Καραμπίλιας: «Ώρα να επενδύσουμε στα πρόσωπα και όχι στις ιδεολογίες»

305

Ο Βάσος Καραμπίλιας, είναι ένα από τα πρόσωπα που μάθαμε μέσα από την έντονη αρθρογραφία του σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, τις συχνές δημόσιες τοποθετήσεις του και την πρόθεση για ενεργή συμμετοχή του στα δρώμενα της Λάρισας. Είναι Δικηγόρος με ειδίκευση στο Sports Management, μέλος του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών της Ν.Δ και Επιστημονικός συνεργάτης στη Βουλή των Ελλήνων.

Ο Βάσος Καραμπίλιας “ανοίγει τα χαρτιά του” στο ilarissa.gr και μας μιλά για την διαχρονική σχέση του με τη Λάρισα, το ενδεχόμενο υποψηφιότητάς του στις επερχόμενες εκλογές, το τι πρέπει να αλλάξει στην πόλη, ενώ καταθέτει και την άποψή του για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην ΑΕΛ.

Διαβάστε τι μας είπε:

Ποιος είναι ο Βάσος Καραμπίλιας και τι σχέση έχει με τη Λάρισα;

Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω από το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, και να πω ότι η σχέση μου με την Λάρισα είναι γεμάτη έντονα συναισθήματα, όμορφες ιστορίες και οικογενειακή προσφορά. Όταν έχεις την ευλογία να προέρχεσαι από μία οικογένεια που εγκαταστάθηκε στην Λάρισα το 1869, μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό πως αισθάνεσαι και πως βλέπεις την πόλη. Τόσο ο παππούς μου, ο αείμνηστος δικηγόρος Βάσος Καραμπίλιας, όσο και ο θείος μου ο μεγάλος γιατρός Γεώργιος Κατσίγρας, με γαλούχησαν με αρχές και αξίες που είχαν πάντα στο επίκεντρο την αγάπη μου για την πόλη που γεννήθηκα, μεγάλωσα και ακόμη ζω. Μπορεί οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις να είναι κυρίως στην Αθήνα, αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να βρίσκομαι πολύ συχνά στην Λάρισα. Ως προς τον χαρακτήρα, είμαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος, αυστηρός με τον εαυτό μου, τελειομανής και όπως θα έχουν καταλάβει αρκετοί Λαρισαίοι, με έντονες πολιτικές ανησυχίες. Ένας άνθρωπος που εργάζεται πολύ, δίνει μεγάλη σημασία στη φιλία και βάζει την οικογένεια πάνω απ’ όλους και όλα. Όσον αφορά τέλος τον επαγγελματία – νομικό Βάσο Καραμπίλια, αφήνω στους άλλους να τον κρίνουν…

Πως πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με την δικηγορία; 

Όταν μεγαλώνεις σε μία νομική οικογένεια της πόλης, μοιραία «φυτεύεται ο σπόρος». Ο παππούς μου, ο Βάσος Καραμπίλιας, ήταν ένας από τους παλαιότερους, προπολεμικούς δικηγόρους Λαρίσης, με αριθμό μητρώου 2 στον Δικηγορικό Σύλλογο Λάρισας, αλλά και παλιός Βουλευτής Λαρίσης, πρωτοεκλεγείς το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό του Παπάγου, εν συνεχεία με την Ε.Ρ.Ε και στη μεταπολίτευση πολιτεύθηκε με τη Νέα Δημοκρατία. Ο πατέρας μου επίσης, μετά τη Νομική σχολή Αθηνών, ξεκίνησε τα πρώτα στάδια δικηγορίας στην Αθήνα, αλλά στη συνέχεια μεταπήδησε στον τραπεζικό κλάδο στη Λάρισα. Θυμάμαι ατελείωτες συζητήσεις στο σπίτι μας περί σημαντικών δικαστηρίων και χαίρομαι όταν ακόμη και σήμερα μου αναφέρουν οι παλιότεροι δικηγόροι στη Λάρισα, υποθέσεις με έντονη δημοσιότητα στις δεκαετίες του 60, του 70 και του 80, όπου συμμετείχε ο παππούς μου. Από μικρός πήγαινα και τον παρακολουθούσα στα δικαστήρια της Λάρισας, αλλά η πρώτη μου μεγάλη εμπειρία ήρθε τη δεκαετία του 90, όταν ήμουν ακόμη μαθητής Γυμνασίου. Τότε πρωτομπήκα μαζί του στις φυλακές Λάρισας, προκειμένου να επισκεφθεί δύο πελάτες του. Κάπου εκεί κατάλαβα πόσο σπουδαίο πράγμα είναι η ελευθερία, ενώ μέσα μου είχα ήδη λάβει την απόφαση να γίνω δικηγόρος.

Ακούγεται πολύ έντονα τον τελευταίο καιρό το ενδεχόμενο υποψηφιότητάς σας στη Λάρισα. Κάποιοι σας εμφανίζουν ως υποψήφιο Βουλευτή με τη ΝΔ, άλλοι σας εμπλέκουν με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πολλά δημοσιεύματα μάλιστα σας παρουσιάζουν ως έναν εκ των υποψηφίων Δημάρχων Λάρισας στις εκλογές του 2023. Που βρίσκεται τελικά η αλήθεια;

 Ως νέο άνθρωπο, με στεναχωρεί όταν ακούω κυρίως συζητήσεις για τα «καλά» παιδιά της πολιτικής στη Λάρισα και όχι για τα ικανά. Όταν ακούω για το ποιος «δικαιούται» να πάρει τη σκυτάλη και όχι για το ποιος μπορεί να κερδίσει. Μάλλον φοβόμαστε να απαντήσουμε με θάρρος στο βασικό ερώτημα που λέει: «Τι είδους υποψηφίους θέλουμε;» Αν θέλουμε δημοσιοσχεσίτες υποψηφίους «των καφέ, της ταβέρνας, του πεζοδρόμου και του τσιπουράδικου» και όχι του αποδεδειγμένου έργου, των θέσεων και των προτάσεων, τότε αποσύρω σήμερα κιόλας κάθε ενδιαφέρον μου. Επίσημο ή ανεπίσημο. Το δικό μου όνομα «μπήκε» στη συζήτηση των ενδεχόμενων υποψηφιοτήτων, από τους ίδιους τους πολίτες της Λάρισας. Δεν με επέβαλε η κομματική «επετηρίδα» της πόλης. Αντιθέτως, μέσα από τις συχνές τοποθετήσεις, την τακτική δημόσια αρθρογραφία, τις θέσεις και κυρίως τις προτάσεις που κάνω, για όλα τα «καυτά» θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα και την πόλη, πολλοί Λαρισαίοι νιώθουν να εκφράζονται και επιμένουν να μου ζητούν επιτακτικά να βγω μπροστά… Πολίτες κάθε κομματικής απόχρωσης και αυτό είναι κάτι που με ικανοποιεί περισσότερο. Όσον αφορά το βασικό ερώτημά σας, θα απαντήσω με μία ρήση του Ευριπίδη: «Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις, χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις»…

Κι όμως, κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι υποψηφιότητες πρέπει να έρχονται με τη σειρά των πραγμάτων. Στην πολιτική τελικά υπάρχει επετηρίδα και «δαχτυλίδια»;

 Είναι δυνατόν να μιλάμε ακόμη για κομματικές επετηρίδες, παραταξιακά «δαχτυλίδια» και διεργασίες του σήμερα με «ύφος» δεκαετίας του 80; Πιο παλαιοκομματισμός, «πεθαίνεις». Τους Λαρισαίους τους ακούει κανείς; Φωνάζω εδώ και καιρό, ότι ειδικά στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να επενδύσουμε στα πρόσωπα και όχι στις ιδεολογίες. Αυτό που απαιτούν σήμερα οι δημότες, είναι τη μέρα μετά τις εκλογές να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι άνθρωποι ικανοί και πρακτικοί ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Όχι πρόσωπα που «ανακυκλώνει» ο καιρός και που αν τους ρωτήσεις, πες μου ένα επίτευγμα όλα αυτά τα χρόνια που φέρει την υπογραφή σου, αρχίζουν τα «Ναι μεν, αλλά…» Συνεπώς κομματικά χρίσματα και προσφορά στην πόλη, είναι έννοιες ασύνδετες. Οι έτοιμες κομματικές συνταγές και οι κομματικές επετηρίδες ανήκουν στο παρελθόν. Οι δημότες δεν αποδέχονται πολιτικάντηδες και «μαϊντανούς του πεζοδρόμου». Ευτυχώς, ο σύγχρονος ψηφοφόρος έχει γίνει απαιτητικός. Κανείς δεν μπορεί πλέον να διεκδικήσει την ψήφο του, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί στα μεγάλα ζητήματα και καταφεύγοντας μόνο σε απλοϊκά συνθήματα και «ανέξοδες» φωτογραφίες. Μέσα σ’ αυτούς τους απαιτητικούς ψηφοφόρους – δημότες της Λάρισας στις επόμενες εκλογές, βάζω πρώτο εμένα…

Ποια είναι η άποψή σας για την Λάρισα; Βλέπετε αλλαγές στην πόλη και τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει στο μέλλον;

 Κανείς δεν επιτρέπεται να απαξιώνει έτσι εύκολα, το έργο και την προσφορά όποιου κι αν είναι απέναντί του. Άλλωστε το μυστικό της υπεροχής σύμφωνα με τους σύγχρονους όρους πολιτικής, είναι αφενός να αναγνωρίζεις το έργο του άλλου και αφετέρου να προτείνεις πως θα βελτιώσεις εσύ την κατάσταση. Ναι, έχουν γίνει αρκετά βήματα προόδου στην πόλη αλλά χρειάζονται ακόμη πιο τολμηρά. Ειδικά στην εποχή των ψηφιακών ταχυτήτων, το να βλέπεις πόλεις να παραμένουν στάσιμες και άτολμες, είναι πραγματικά στενάχωρο. Ακούω πολλούς να μιλάνε για τη Λάρισα του 2023. Για τη Λάρισα του 2030 θα μιλήσει κανείς; Δυστυχώς, δυσκολευόμαστε πολύ να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και κυρίως δράσης. Φοβόμαστε να συγκρουστούμε με τον «κακό» μας εαυτό και την κουλτούρα «ωχαδερφισμού». Είναι δυνατόν να πίνεις τον καφέ σου σ’ έναν κεντρικό πεζόδρομο της πόλης και εκείνη τη στιγμή να σταματάει το απορριμματοφόρο ακριβώς μπροστά σου, για την γνωστή συγκομιδή; Είναι δυνατόν στον πεζόδρομο που κυκλοφορεί ένας γονιός με το παιδί του, να μπορεί να εισέρχεται ταυτόχρονα ένα όχημα για να ξεφορτώσει ή να περνάει με ταχύτητα ξυστά ένα μηχανάκι; Είναι δυνατόν να θέλεις να πεζοδρομήσεις ένα ολόκληρο κέντρο μίας πόλης κάνοντας τη ζωή κάθε οδηγού μαρτύριο, όταν δεν έχεις προβλέψει προηγουμένως επαρκείς χώρους στάθμευσης; Σε συνέχεια λοιπόν της μέχρι τώρα σημαντικής προόδου, η Λάρισα έχει όλες τις προδιαγραφές για να γίνει ένα σπουδαίο διαμεταφορικό κέντρο, που θα ενώνει το Βορρά με το Νότο. Μπορεί να γίνει μία «Αυθεντική» πόλη, όπου οι νέες τεχνολογίες θα βρίσκονται στην υπηρεσία του δημότη σε κάθε γωνία, σε κάθε πλατεία, σε κάθε κεντρικό δρόμο. Μπορεί να γίνει μία «Έξυπνη» πόλη, με ψηφιακές δράσεις που γεννούν κουλτούρα ανακύκλωσης και ορθής χρήσης του νερού και της ενέργειας. Οι Λαρισαίοι μόνοι μας μπορούμε να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα και να κάνουμε ποιοτικότερη τη ζωή μας. Σ’  αυτή την σπουδαία χρονική συγκυρία, είμαι βέβαιος ότι η Λάρισα μπορεί να κερδίσει το στοίχημα, ως το απόλυτο «brand» της νέας ψηφιακής εποχής.

Λόγω της ειδίκευσης και της ενασχόλησή σας με τη διοίκηση του ελληνικού ποδοσφαίρου, θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση που ενδιαφέρει πολλούς. Ποια η άποψή σας για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην ΑΕΛ; Είστε αισιόδοξος για το μέλλον της ομάδας;

Η πρόσφατη μεταβίβαση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της ΑΕΛ, έφερε αναμφισβήτητα έναν «άνεμο ευφορίας» στην πόλη. Νέα σελίδα για την ομάδα που «μέθυσε» κάποτε την Ελλάδα, καταφέρνοντας το ακατόρθωτο. Για την ομάδα που ανέβηκε στο θρόνο του ελληνικού ποδοσφαίρου, σπάζοντας το «σκληρό» ποδοσφαιρικό μπλοκ της εποχής. Για την ομάδα που κατάφερε να κρεμάσει ένα βυσσινί κασκόλ σε κάθε σπίτι. Για την ομάδα που απέδειξε ότι τα ποδοσφαιρικά «θαύματα» είναι για να πραγματοποιούνται, αρκεί να υπάρχει αθλητική «παιδεία», οργάνωση, όραμα και ποδοσφαιρική «υγεία». Εύχομαι κάθε επιτυχία στη νέα διοίκηση της ΑΕΛ. Αν είχα το «ταπεινό δικαίωμα» για μία συμβουλή λόγω της εμπειρίας μου, θα ήταν η εξής: Βάλτε στην πρώτη γραμμή τους κορυφαίους της επιστήμης του αθλητισμού. Όχι άλλους αχυράνθρωπους του χώρου σε νευραλγικές θέσεις, που κάνουν μόνο κακό στην ΑΕΛ και κρατάνε δέσμια την πόλη επί χρόνια. Κάντε την ΑΕΛ συνώνυμο αθλητικής ανάπτυξης και υψηλής ποδοσφαιρικής κουλτούρας, από τις διοικητικές κεφαλές, μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο στα αποδυτήρια του γηπέδου. Η ΑΕΛ δεν μπορεί να βελτιωθεί με τα γνωστά στην πόλη «φθαρμένα υλικά». Απαιτείται επανεκκίνηση και ανοικοδόμηση. Νέα ήθη όσον αφορά τη λειτουργία της ομάδας, νέα πρόσωπα δίπλα στη διοίκηση, νέοι αθλητικοί κανόνες ως προς την παρουσία κάποιου κοντά στην ομάδα και το κυριότερο, μετατροπή του παραγοντισμού σε προσφορά. Με απλές αλλά σπουδαίες κινήσεις, η ΑΕΛ μπορεί να γίνει και πάλι «μεγάλη» και η Λάρισα πόλη πρότυπο σε κάθε επίπεδο…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here