Ο Ιερώνυμος Λαρίσης στο ilarissa.gr – Οι σπουδές, οι αντιεμβολιαστές, τα σόσιαλ μίντια και η εκκλησία σήμερα

1524

Ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος είναι αδιαμφισβήτητα πρόσωπο που κεντρίζει το ενδιαφέρον με τις δηλώσεις του, αλλά και τη στάση του σε πολλά θέματα σχετικά με την εκκλησία και την πίστη. Στην πανδημία δεν “μάσησε” τα λόγια του και ξεκαθάρισε τη θέση του προκαλώντας μάλιστα αντιδράσεις τις οποίες διαχειρίστηκε με τον …δικό του τρόπο.

Ο Σεβασμιώτατος μιλά στο ilarissa.gr για την δύναμη της μάθησης και της επιστήμης, πως προέκυψε η Ιεροσύνη στη ζωή του, αν έχει λογαριασμούς στα σόσιαλ μίντια, αλλά και για την εκκλησία και το ρόλο της στην πανδημία. Αναφέρεται στον τρόπο που αντιμετώπισε τις αντιδράσεις στα εμβολιαστικά κέντρα έξω από τις εκκλησίες στην ΠΕ Λάρισας, ενώ με θλίψη του όπως λέει “από αυτούς πού αποδοκίμαζαν, την έναρξη λειτουργίας της κινητής μονάδας εμβολιασμών έξω από τον Άγιο Αχίλλιο στις 3 Οκτωβρίου 2021, κάποιοι δεν ζουν πλέον, είναι θύματα της πανδημίας και του COVID-19, του ιού που θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπίσει και από τον οποίο θα είχαν γλυτώσει, αν ανέβαιναν τα τρία σκαλοπάτια του εμβολιαστικού κέντρου που βρισκόταν μπροστά τους” αναφέρει χαρακτηριστικά. Μιλά ακόμη για την προοπτική της πίστης, ενώ αναφέρεται σε δηλώσεις πρώην βουλευτή για σειρά στην τελεόραση με μεγάλη απήχηση.

Διαβάστε τι μας είπε:

Συνέντευξη στην Φανή Γιαννιώτη

Είστε απόφοιτος της Νομικής και της Θεολογικής Σχολής, ενώ το βιογραφικό σας είναι γεμάτο με μεταπτυχιακά. Τι θέση έχει η μάθηση στην ζωή σας;

Η γνώση είναι δύναμη. Μάλλον, η ισχυρότερη δύναμη από όλες όταν την μοιράζεσαι και συνεργάζεσαι. Η γνώση προϋποθέτει ηθική, γι’ αυτό και σήμερα στα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου, ασχέτως τι θέλεις να σπουδάσεις, είσαι υποχρεωμένος να παρακολουθήσεις τρία εξάμηνα ethics. Από την άλλη, η κατανόηση πλέον ότι η υπερβολική εξειδίκευση δρα σε βάρος του επιστημονικού έργου, οδηγεί σε συνθέσεις, οι οποίες για να επιτευχθούν προϋποθέτουν ανοικτό μυαλό, ευρεία σκέψη και σωστή επιστημονική μεθοδολογία. Σε κάθε περίπτωση, η γνώση με την καλλιέργεια κριτικής σκέψης, οδηγεί στη λήψη ορθών αποφάσεων, καταπολεμώντας τις προσπάθειες συγκεκριμένων κέντρων να κατευθύνουν την κοινωνία και τους ανθρώπους. Μάλιστα ίσως να είναι η απάντηση στο πρόβλημα των ποικίλων φονταμενταλισμών και του φανατισμού που καταλαμβάνει πολλά μέρη του κόσμου, τα οποία κυρίως μαστίζονται από την αμάθεια και την εγκατάλειψή τους από τον λεγόμενο ανεπτυγμένο κόσμο. Αλλά και στις δυτικές κοινωνίες, που τελευταία εμφανίζουν παρόμοια φαινόμενα, η γνώση και μάλιστα η καλλιέργεια των ανθρωπιστικών επιστημών, μάλλον είναι ο καταλληλότερος τρόπος για μια απόπειρα εξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση που τις μαστίζει.

Πως αποφασίσατε να ακολουθήσετε τον δρόμο της Ιεροσύνης;

Δεν νομίζω ότι το αποφάσισα εγώ. Απλώς το αποδέχθηκα. «οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς, καὶ ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε» (Ἰω. ιε΄,16) είπε ο Χριστός μας για τους Αποστόλους και τους διαδόχους τους.

Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν “καταφύγιο” στην πίστη τους. Θεωρείτε ότι το να πιστεύει κάποιος σε κάτι ανώτερο ή να διάγει έναν πιο πνευματικό βίο, είναι μια βοήθεια στις προκλήσεις της ζωής;

Μην αντιμετωπίζουμε την Πίστη χρησιμοθηρικά. Έτσι όπως το θέτετε, είναι σα να μιλάμε για κάποιο ψυχολογικό βοήθημα ή υποκατάστατο πού λειτουργεί στην προοπτική του να αντέξει ο άνθρωπος το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζει. Με άλλα λόγια, όπως έχουμε τα συμπληρώματα διατροφής, έχουμε και τα συμπληρώματα ψυχολογίας ή ψυχικής υγείας. Δεν έχει τέτοια προοπτική η Πίστη. Είναι βαθύτατα υπαρξιακό γεγονός γι’ αυτό και οντολογικά συνυφασμένο με τον άνθρωπο. Η Πίστη είναι βίωμα, γι’ αυτό και εξωτερικεύεται, εκδηλώνεται, υποστασιοποιείται με συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Δυστυχώς, από συγκεκριμένους χώρους υπάρχει διάθεση άλλης ερμηνείας ή και εκμετάλλευσης της Πίστης, οπότε εκτρέπεται σε ιδεολογία, είτε καταφατική του γεγονός της Πίστης, είτε αρνητική. Με άλλα λόγια, όπως πολλές φορές παρατηρούμε στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου η Πίστη ή η άρνησή της είναι πρόκριμα κατηγοριοποίησης των ανθρώπων, εξαγωγής εύκολων συμπερασμάτων και συνθηματολογίας τόσο κενής περιεχομένου που πλέον το μόνο που κάνει είναι να αποκαλύπτει το επιπόλαιο και το οπισθοδρομικό τέτοιων μεθόδων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι πρόσφατες δηλώσεις πρώην βουλευτή, οι οποίες με αφορμή μια νέα τηλεοπτική σειρά με μεγάλη απήχηση, αν δεν εκφράζουν τον πανικό του μπροστά στην ψηλάφηση της θρησκευτικότητας του λαού μας, οπωσδήποτε εκφράζουν την απογοήτευσή του για την αποτυχία της αποδόμησης της Πίστης που οι ιδεολογικές αγκυλώσεις του χώρου του απεργάζονται ανεπιτυχώς εδώ και αιώνες.

Και η δική σας ζωή πως είναι; Μπορεί ένας άνθρωπος που κατέχει τη δική σας θέση, να έχει κοσμική ζωή; Χρησιμοποιείτε τα Social Media;

Ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να εκφράσω την θέση μου (μπορεί να είναι και λάθος) ότι ακριβώς επειδή αγωνίζομαι να ζω δεν χρησιμοποιώ social media, δεν έχω λογαριασμούς στα διάφορα είδη κοινωνικής δικτύωσης, δεν υποτάσσω την αίσθηση της ζωής στον ψηφιακό κόσμο. Παρεμπιπτόντως, μου άρεσε πολύ η αιγυπτιακή ταινία μικρού μήκους «L’ ALTRA PAR», η οποία μάλιστα βγήκε πρώτη στο φεστιβάλ της Βενετίας. Έχω προσωπικό e-mail για να επικοινωνώ με τους φίλους και τους γνωστούς που είναι ιδίως μακριά, ή και για επιστημονικά θέματα, αλλά θέλω να βλέπω τους ανθρώπους στα μάτια κι όχι στην οθόνη. Δεν απορρίπτω την τεχνολογία, θέλω όμως να την χρησιμοποιώ κι όχι να εξαρτώμαι από αυτήν.

Ήταν ξεκάθαρη η θέση σας σχετικά με τα εμβόλια. Περιμένατε τις αντιδράσεις όταν αποφασίσατε να κάνατε εμβολιασμούς έξω από τους Ιερούς Ναούς;

Ήταν δεδομένο ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις. Μάλιστα, κάποιοι από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους, τους οποίους πολλές φορές έχω κατονομάσει, θεώρησαν ότι η Λάρισα, λόγω του γνωστού παρελθόντος της, θα ήταν η πιο κατάλληλη πόλη για να κλιμακώσουν τις αντιδράσεις, χρησιμοποιώντας ακόμη και βία. Απέτυχαν παταγωδώς καταφέρνοντας μόνον να εκτεθούν και να αποκαλυφθούν. Με λύπη μου λέω πως αρκετοί από τους τριάντα πού αποδοκίμαζαν προπηλακίζοντας ανθρώπους, την έναρξη λειτουργίας της κινητής μονάδας εμβολιασμών έξω από τον Άγιο Αχίλλιο στις 3 Οκτωβρίου 2021, δεν ζουν πλέον, θύματα της πανδημίας και του COVID-19, του ιού που θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπίσει και από τον οποίο θα είχαν γλυτώσει αν ανέβαιναν τα τρία σκαλοπάτια του εμβολιαστικού κέντρου που βρισκόταν μπροστά τους και την δράση του οποίου αμφισβητούσαν και αποδοκίμαζαν. Για σκεφτείτε την τραγικότητα του γεγονότος! Για ένα πείσμα, για έναν παραλογισμό, να αρνείσαι την λύση και να αποδέχεσαι κάτι που ισοδυναμεί με αυτοκτονία! Τέλος πάντων, είμαι Επίσκοπος κι επομένως πατέρας όλων. Δεν απορρίπτω κανέναν, αλλά έχω ευθύνη να υποδείξω το κατά την Πίστη μας ορθό. Βεβαίως, λυπάμαι για την απώλεια τόσων ανθρώπων και προσεύχομαι να σταματήσει εδώ αυτό το κακό.

Χειριστήκατε με ευφάνταστο τρόπο την συγκέντρωση των αρνητών έξω από την Μητρόπολη. Τι μήνυμα θέλατε να περάσετε με αυτή σας την κίνηση;

Την ίδια ερώτηση μου έκαναν σε πρόσφατη συνέντευξή μου στον ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ, την ομογενειακή εφημερίδα της Αμερικής. Θα απαντήσω το ίδιο. Τα σοκολατάκια ήταν αποτελεσματικά ως προς τα να κατανοήσει η ελληνική κοινωνία πως κάποιους ανθρώπους δεν μπορείς να τους πάρεις στα σοβαρά, γιατί δεν στο επιτρέπουν οι ίδιοι. Ουσιαστικά αναδείχθηκε το γραφικό της υπόθεσης και η έλλειψη επιχειρημάτων όσων πρωτοστατούν σε τέτοιες κινήσεις.

Ο χώρος της εκκλησίας δοκιμάστηκε πολύ από την πανδημία. Υπήρχαν και υπάρχουν πολλές φωνές στους κόλπους της εκκλησίας της Ελλάδας, που αποτρέπουν τους πιστούς από τον εμβολιασμό. Ποια είναι η άποψή σας;

Η πανδημία ανέδειξε το έλλειμμα παιδείας που έχουμε ως κοινωνία και το έλλειμμα κατήχησης που έχουμε ως Εκκλησία. Από το ένα άκρο φθάσαμε στο άλλο. Από εκεί που είχαμε θεοποιήσει την επιστήμη, φθάσαμε να μην την εμπιστευόμαστε. Κι από εκεί που κορόιδευαν πολλοί την Πίστη, έφθασαν στην θρησκοληψία. Μην ανάγουμε στην Εκκλησία την ανθρώπινη παθογένεια, ιδίως όταν η Εκκλησία μας με σαφείς αποφάσεις πήρε ξεκάθαρη θέση. Ίσα-ίσα που ήλθε η ώρα να καταλάβουμε πως είτε Κληρικοί, είτε λαϊκοί, μπορούμε να πάθουμε μεγάλη πνευματική ή άλλη ζημιά, όταν δεν συζητάμε, παρά μόνον δογματίζουμε ή αποφαινόμαστε αυθεντικά. Μια μικρή παρατήρηση, όταν η Εκκλησία εκφράζεται συνοδικά και αποφασίζει, οι όποιες αντίθετες φωνές, ακόμη κι αν είναι όπως είπατε «από τους κόλπους της Εκκλησίας», δεν είναι Εκκλησία, είναι ανυπακοή που ισοδυναμεί με πνευματικό θάνατο και θυμίζει τό του Αγίου Ιωάννου του Αποστόλου και Ευαγγελιστού: «ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν» (Α΄ Ἰω. β΄,19).

Οι νέοι έχουν απομακρυνθεί τα τελευταία χρόνια από την εκκλησία. Πιστεύετε ότι η εκκλησία μπορεί να προσαρμοστεί στη νέα εποχή;

Σε μια συνέντευξή του ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρός Σεραφείμ, αναφερόμενος στην διαχρονική κριτική των νέων από την προηγούμενη γενιά, έλεγε: «Θυμάμαι τον πατέρα μου: εμείς τω καιρώ εκείνω, τώρα η νεολαία δεν ξέρει πού πηγαίνει. Άκουγα τον παππού μου: Αχ εμείς, έλεγε ο παππούλης μου για την εποχή του, τώρα εσείς οι νέοι… Αυτό το βιολί συμβαίνει και με εμάς. Αν πάρετε τα κυριακοδρόμια, όπως τα λέμε, τα βιβλία που έχουν κηρύγματα διαφόρων διαπρεπών Ιεροκηρύκων, όπως ο Νικηφόρος Θεοτόκης, όπως άλλοι Καλλίνικος κλπ, θα δείτε, αφού αναπτύξουν το θέμα στην Εκκλησία επάνω, περί αρετής ας πούμε, περί αληθείας, αρχίζουν: πού βαδίζουμε; Όλο τον κατακλυσμό φέρνουν πάντα! Πού βαδίζουμε σήμερα; Πού πάμε; Είμαι αισιόδοξος. Γιατί να μην είμαι;». Κι εγώ αισιόδοξος είμαι. Είκοσι-έναν αιώνες ακούμε ότι οι νέοι έχουν παρεκτραπεί, ή πιο ήπια, έχουν απομακρυνθεί τα τελευταία χρόνια από την εκκλησία. Κι όλο μπροστά μου τους βρίσκω. Μην είμαστε δογματικοί στις κρίσεις μας. Ούτε πάλι το ερώτημα περί προσαρμογής της Εκκλησίας στη νέα εποχή είναι πραγματικό, ιδίως σε σχέση με την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας. Η Εκκλησία δεν καιροσκοπεί κατά την εποχή, ούτε παίζει πολιτικάντικα παιχνίδια για να κερδίσει οπαδούς. Η Πίστη μας είναι δεδομένη. «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ Αὒτός καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ΄,8). Ή την αποδέχεσαι συνολικά, ή την αρνείσαι. Η πνευματική ζωή αν πάει να «προσαρμοστεί» θα καταστραφεί. Είναι η άλλη ζωή που αποδεικνύεται η μόνη γνήσια και πραγματική για τον αγωνιζόμενο πνευματικά άνθρωπο.

Ο διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας είναι ένα θέμα που αναμοχλεύεται κατά καιρούς. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Ο όρος «διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας» μάλλον απηχεί ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος, είναι αποδεδειγμένα αλυσιτελής και δεν χρησιμοποιείται καν στον δημόσιο διάλογο. Ο όρος που χρησιμοποιείται είναι «ρύθμιση σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας». Αυτό γίνεται μέσα από το θεσμικό πλαίσιο πού ισχύει, κυρίως τα άρθρα 3 και 13 του ισχύοντος Συντάγματος, τον Ν. 590/1977 «περί τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», τον Ν. 5383/1932 «περί τῶν Συνοδικῶν Δικαστηρίων καί τῆς ἐνώπιον αὐτῶν διαδικασίας», το Ν.Δ. 10/16-9-1926 «περί κυρώσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους», τον Ν. 4149/1961 «περί Καταστατικοῦ Νόμου τῆς ἐν Κρήτῃ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» κλπ. Περαιτέρω λειτουργεί Επιτροπή με εκπροσώπους τόσο της Πολιτείας όσο και της Εκκλησίας με έργο την συζήτηση και επεξεργασία ανακυπτόντων θεμάτων και την εισήγηση στα αρμόδια όργανα προς λήψη αποφάσεων. Είναι ένα μοντέλο που τα τελευταία χρόνια αποδίδει καρπούς και προλαβαίνει εντάσεις.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;

Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν, τήν καλήν ἀπολογίαν τήν ἐπί τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ καί ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Σας ευχαριστώ πολύ

Εγώ σας ευχαριστώ κ. Γιαννιώτη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here