Λάρισα: Στρατιωτικός έβαλε αγγελία για μπέιμπι σίτερ! – Φυλάει πατρίδα και… μωρά –

578

Μπορεί να μην είναι ο Γουίλ Σμιθ στους «Μπαμπάδες Νταντάδες», ο Βιν Ντίζελ στο «Κωδικός Πιπίλα», ο Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ ή ο Ρόμπερτ Γούλιαμς που έχουν υποδυθεί ανάλογους ρόλους στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη, είναι όμως ένας άντρας σε ένα επάγγελμα ασυνήθιστο για τα ελληνικά δεδομένα.

Είναι ο Χρήστος, Λαρισαίος στρατιωτικός που επέλεξε ως δεύτερο επάγγελμα αυτό του μπέιμπι σίτερ προκειμένου να ενισχύσει το εισόδημα της οικογένειάς του. Και μπορεί για τα ελληνικά δεδομένα και ιδιαίτερα για την τοπική κοινωνία της Λάρισας να είναι κάτι πρωτόγνωρο, όμως στο εξωτερικό είναι κάτι πολύ συνηθισμένο.

Μάλιστα η επίσημη ονομασία τους είναι Manny, που προκύπτει από το «πάντρεμα» των λέξεων Man (άντρας) και Nanny (νταντά). Βέβαια οι κοινωνίες εξελίσσονται και σιγά σιγά αποχωριζόμαστε αγκυλώσεις του παρελθόντος. Πόσες γυναίκες δεν βλέπουμε στη θέση του οδηγού λεωφορείου, άλλωστε; Κάπως έτσι άνδρες σε ρόλο νοσοκόμου, νηπιαγωγού αλλά ακόμη και νταντάς δεν θα έπρεπε να μας προκαλούν εντύπωση.

Παρ’ όλα αυτά όμως, επειδή πρόκειται για κάτι που ξεφεύγει από τα κλασικά στερεότυπα, είναι γεγονός ότι η πρόσφατη αγγελία του 37χρονου Χρήστου που δημοσίευσε η «Ε» στις σελίδες των Μικρών Αγγελιών και έγραφε «Μπαμπάς αναλαμβάνει τη φύλαξη παιδιών» προκάλεσε αίσθηση. Και ενώ σχολιάστηκε ιδιαιτέρως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το τηλέφωνό του δεν «πήρε φωτιά» όπως θα περίμενε κανείς, αλλά το αντίθετο χτύπησε μόνο μια φορά και μάλλον ήταν η ανδρική αλληλεγγύη που λειτούργησε, αφού στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ένας πατέρας ενός 7χρονου παιδιού που έψαχνε φύλαξη. Ο Χρήστος μίλησε στην «Ε» για την απόφασή του να ασχοληθεί με το επάγγελμα, αν και όπως λέει, ακόμη δεν έκλεισε κάποια δουλειά καθώς φαίνεται ότι ο κόσμος είναι δύσπιστος και φοβάται.

Ο Χρήστος είναι πατέρας τριών παιδιών, μιας κόρης 4, 5 ετών και διδύμων-αγόρι και κορίτσι- 2,5 χρονών. Από τη πρώτη στιγμή που τα παιδιά του ήρθαν στη ζωή συμμετείχε ενεργά στην ανατροφή τους. Τάισμα, αλλαγή πάνας, μπάνιο, παιχνίδια μαζί τους, βόλτες ήταν η καθημερινότητά του. Μαζί με τη σύζυγό του μοιράζονται ισότιμα όλα όσα έχουν να κάνουν με την ανατροφή των παιδιών. Μάλιστα επειδή η σύζυγός του την περίοδο που γεννήθηκαν τα δίδυμα έκανε το διδακτορικό της, ο Χρήστος ως δημόσιος υπάλληλος, πήρε άδεια ανατροφής και έμεινε εκείνος στο σπίτι με τρία παιδιά.

Στο ερώτημα τι τον ώθησε να αναζητήσει μια τέτοια δουλειά απαντά «Έχω χρόνο στη διάθεσή μου και με τρία παιδιά τα έξοδα είναι αυξημένα. Η σύζυγος τώρα κάνει τη πρακτική της. Οπότε σκέφτηκα να αναζητήσω δουλειά σε κάτι που γνωρίζω καλά. Τη φύλαξη. Μάλιστα έβαλα δύο αγγελίες, μία για φύλαξη παιδιών και μία για φύλαξη σπιτιών σε γάμους που οι επιτήδειοι εκμεταλλεύονται για να μπουν να τα ληστέψουν. Γνωρίζω και πολεμικές τέχνες».

Όμως τελικά η αγγελία του δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση. Το τηλέφωνο χτύπησε μονάχα μια φορά. «Προφανώς ο κόσμος φοβάται. Δεν έχει συνηθίσει ένας άντρας να κάνει μια τέτοια δουλειά. Το καταλαβαίνω, δύσκολα εμπιστεύεσαι τα παιδιά σου. Με πήρε μονάχα ένας κύριος, μάλλον από αντρική αλληλεγγύη, ενδιαφερόταν για τον 7χρονο γιο του. Το πόσο καλός ή κακός είναι άλλωστε κανείς στη δουλειά του δεν είναι θέμα φύλου αλλά επαγγελματισμού και κατάρτισης. Όπως συμβαίνει σε οποιαδήποτε άλλη δουλειά, έτσι και στην περίπτωση του άνδρα που αναλαμβάνει αυτή τη θέση, σημαντικό ρόλο παίζουν η πείρα του, ο χαρακτήρας του και η ψυχική ισορροπία του αφού ο άνθρωπος αυτός πρόκειται να αναλάβει την ευθύνη της φροντίδας και ασφάλειας μικρών παιδιών. Το φύλο εκείνου που αναλαμβάνει μια τέτοια θέση, δεν πρέπει να είναι το επίκεντρο της προσοχής ή να εκλαμβάνεται ως το βασικό χαρακτηριστικό του. Τα γενικά του προσόντα είναι εκείνα που θα πρέπει να κριθούν ώστε να αξιολογηθεί η καταλληλότητά του για τη θέση» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Για το πώς το αντιμετωπίζει ο περίγυρός του, ο Χρήστος λέει «Οι περισσότεροι το πήραν στην πλάκα. Ειδικά οι φίλοι μου δεν το πιστεύουν. Παρ’ όλα αυτά θεωρώ ότι οι άνδρες μπορούν να αναλάβουν με επιτυχία αυτό τον ρόλο. Προσωπικά έχω ρεκόρ μηδέν συγκάματος στα παιδιά, ενώ προσπαθώ να βρίσκω λύσεις για να γίνονται όλα όπως πρέπει. Για παράδειγμα για το τάισμα των διδύμων με τη φρουτόκρεμα είχα φτιάξει μια πατέντα με το μπιμπερό και έτσι τα τάιζα χωρίς να λερώνουμε τα πάντα και την έτρωγαν και πιο ευχάριστα. Υπομονή έχω απεριόριστη και μπορώ να παίζω με τις ώρες μαζί τους. Για μένα σημασία θα έπρεπε να έχει όχι το φύλο, αλλά το πόσο αποτελεσματικός είναι ο άνθρωπος που του έχω εμπιστευτεί τα παιδιά μου στη διαχείριση κρίσιμων καταστάσεων, πόσο επικοινωνεί με τα παιδιά, πόσο συνεπής και υπεύθυνος είναι στο θέμα της ασφάλειας και της φροντίδας».

Της Νατάσας Πολυγένη

Πηγή: eleftheria.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here