Η Ε. Λιακούλη για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος των Ρομά

263

Ο Εβραίος δεν είναι ξένος, είναι ο «Έτερος Εγώ»

«Η κακία εκδηλώνεται κάθε φορά που ο άνθρωπος φοβάται.

Και οι ναζί, οι φασίστες, οι μιλιταριστές κάθε απόχρωσης και έκφανσης ήταν – και εξακολουθούν να είναι στις μέρες μας – πολύ φοβισμένοι άνθρωποι, εγκλωβισμένοι στον μικρό εαυτό τους.

Κάθε φορά που φοβόμαστε τον διαφορετικό, τον ξένο, τον Άλλο – με το άλφα κεφαλαίο – φοβόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό, στην ολότητά του.

Λένε οι ειδικοί πως κάθε άτομο που ονειρευόμαστε τα βράδια, είναι μια έκφανση του Εγώ μας, που απλώς παίρνει μια διαφορετική μορφή, μέσα στην ελευθερία που προσφέρει το υποσυνείδητο.

Έτσι ακριβώς ας επιλέξουμε να δούμε τον κόσμο μας: σαν ένα όνειρο.

Κι ότι ο Εβραίος, ο Καθολικός, ο Προτεστάντης, ο Μουσουλμάνος, ο ανοιχτόχρωμος, ο σκουρόχρωμος, ο αριστερός, ο κεντρώος, ο δεξιός, ο «Έτερος Εγώ» δηλαδή, δεν είναι τίποτα άλλο από μια έκφραση του μαγικού κόσμου, μέσα στον οποίο είχαμε την τύχη να ζούμε, και των άπειρων διαφορετικών πιθανοτήτων του.

Αλλά θέλει γενναιότητα ψυχής, θέλει χαρακτήρα, θέλει ανάληψη προσωπικής ευθύνης για να αποδεχτεί κανείς, πως όλα στο τέλος είναι Ένα.

Πως όλοι στο τέλος είμαστε εμείς, πως όλα στο τέλος είμαι Εγώ.

Περιέγραψε κάποτε ο Γερμανός λουθηρανός πάστορας Μάρτιν Νίμελερ, το πως οι καλοί άνθρωποι, το πως οι ήσυχοι άνθρωποι, οι άνθρωποι που κοιτούν μόνο τη δουλειά τους, μπορούν δια της σιωπής τους να επιτρέψουν να συμβούν τα μεγαλύτερα εγκλήματα.

«Όταν οι Ναζί πήραν τους κομμουνιστές, εσιώπησα, δεν ήμουν δα κομμουνιστής. Όταν έκλεισαν μέσα τους σοσιαλδημοκράτες, εσιώπησα, δεν ήμουν δα σοσιαλδημοκράτης. Όταν πήραν τους συνδικαλιστές, εσιώπησα, δεν ήμουν δα συνδικαλιστής. Όταν πήραν εμένα, δεν υπήρχε κανείς πλέον, που να μπορούσε να διαμαρτυρηθεί».

Σήμερα, εμείς όμως ας μιλήσουμε, ας φωνάξουμε, ας το κάνουμε παντού γνωστό πως η αληθινή ψυχή της Ελλάδας, δεν φοβάται κανέναν.

Σήμερα, ας φωνάξουμε στους αρνητές της Ελευθερίας, στους αρνητές της Δημοκρατίας, στους αρνητές της Ανθρωπιάς, στους αρνητές της Διαφορετικότητας, πως η πανανθρώπινη ψυχή δεν εκβιάζεται, δεν φοβάται, αλλά κι ότι θυμάται.

Και έχει χρέος να θυμάται γιατί ποτέ δεν πρέπει να επιτρέψουμε να υπάρξει η βαρβαρότητα του ναζισμού στη ζωή μας!

Ποτέ Ξανά!»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here