Εκατό έργα από το Τελλόγλειο ταξιδεύουν τον Οκτώβριο στην Καλαμάτα

126

Στο εξωτερικό ο θεσμός των πανεπιστημιακών μουσείων, δηλαδή της σύζευξης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την Ιστορία και την τέχνη είναι αυτονόητoς. Στην Ελλάδα αυτή η οργανική σύνδεση δεν συναντάται συχνά. Μία από τις εξαιρέσεις είναι το Τελλόγλειο Ιδρυμα της Θεσσαλονίκης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι βρίσκεται γεωγραφικά στις βόρειες παρυφές της Πανεπιστημιούπολης του ΑΠΘ. Σκοπός της ακάματης Αλίκης και του αείμνηστου Νέστορα Τέλλογλου δεν ήταν να προχωρήσουν απλώς σε μια δωρεά της συλλογής τους αλλά να βεβαιωθούν πως η δημιουργία του Ιδρύματός τους θα αποτελέσει πραγματικό θεμέλιο για τη στερέωση της παιδείας στον τόπο μας. Το corpus των έργων  που συνέλεξαν μαρτυρούσε τη δική τους καλλιέργεια αλλά και την έμφαση που έδιναν πάντοτε στην ανθρώπινη δημιουργικότητα. Η ευεργετική επίδραση της συλλογής όμως δεν περιορίζεται στη Θεσσαλονίκη.

Προσωπογραφία γυναίκας του Γ. Στέρη.

Πάνω από 100 έργα της πρόκειται να παρουσιαστούν στην Καλαμάτα, σε μια ομαδική έκθεση που θα εγκαινιαστεί την Κυριακή 11 Οκτωβρίου και θα φιλοξενηθεί στο Μέγαρο Χορού, σε επιμέλεια Τάκη Μαυρωτά. Στην ουσία πρόκειται για ένα πανόραμα της νεοελληνικής τέχνης με όλους τους κορυφαίους ζωγράφους που διαμόρφωσαν το εικαστικό μας αφήγημα, από τον Παρθένη και τον Μπουζιάνη μέχρι τον Μυταρά και τον Μπότσογλου. Ο πυρήνας της συλλογής του Τελλογλείου Ιδρύματος περιλαμβάνει έργα της Επτανησιακής Σχολής, της Σχολής του Μονάχου, σημαντικών ανανεωτών της νεοελληνικής ζωγραφικής των αρχών του 20ού αιώνα, μεγάλων εκπροσώπων της Γενιάς του ’30, καλλιτεχνών της αφαίρεσης και του σουρεαλισμού αλλά και εκείνων που ακολούθησαν νεωτεριστικά ρεύματα και τάσεις της σύγχρονης τέχνης.

Είναι η πρώτη φορά που οι μικροί θησαυροί του Τελλογλείου ταξιδεύουν στην Καλαμάτα. Μέσα στον δύσκολο χειμώνα που έρχεται αισθάνεται κανείς πως εκθέσεις σαν και αυτές θα είναι ένα «αποκούμπι», ένα πραγματικό δώρο στους επισκέπτες. Η τέχνη είναι ένα σημείο συνάντησης ανάμεσα σε ανθρώπους από διαφορετικές γενιές και αφετηρίες, ένας δεσμός συγκίνησης που μας μαθαίνει περισσότερα πράγματα για τον εαυτό μας και την πατρίδα μας. Τα έργα της συλλογής αυτής είναι μια διαδρομή με πολλούς σταθμούς: στην ηθογραφία του παρελθόντος όπως το «Παιδάκι με την Κούκλα» του Περικλή Πανταζή, σε ξένα αλλά και οικεία μέρη, όπως η «Αλεξάνδρεια» της Θάλειας Φλωρά – Καραβία, στον κόσμο του μόχθου όπως είναι οι «Εργάτες» του Διαμαντή Διαμαντόπουλου.

Μπορεί η συλλεκτική ματιά να είναι εξ ορισμού αποσπασματική, να περιορίζεται από το προσωπικό γούστο. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπως αυτή του Νέστορα και της Αλίκης Τέλλογλου, που το πάθος οδηγεί σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, πολυπρισματική και πολύτιμη. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 25 Οκτωβρίου.
 
[email protected]

Πηγή: kathimerini.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here