Τοκετός στο σπίτι και δημόσιος θηλασμός- Η Λαρισαία μαία Αγγελική Κωσταρέλου μας μιλάει για όλα όσα θες να ξέρεις

2757

Της Στέλλας Καρατζόγλου

Θα ξεκινήσω την εισαγωγή αυτής της πολύ γλυκιάς συνέντευξης, από τα τελευταία πράγματα που μου είπε η Αγγελική χθες το πρωί… << Οι γυναίκες πρέπει να εμπιστεύονται το ένστικτο τους. Μόνο εκείνες ξέρουν το σωστό και το λάθος. Πρέπει να πιστεύουν στην δύναμη τους, να ακούν το μωρό τους και να βασίζονται στο σώμα τους>>. Η Αγγελική, είναι ένας πολύ γλυκός άνθρωπος, με βλέμμα που χαμογελάει και εξαιρετικά ήρεμη φωνή. Αν διαβάζετε αυτές τις σειρές και είστε μανούλες , τότε, σίγουρα κάποιος σας έχει μιλήσει για εκείνη ή έχετε συνεργαστεί μαζί της. Μαία με πολλές περγαμηνές, χρόνια δουλειάς καθώς και μελέτης, τα τελευταία χρόνια είναι δίπλα σε Λαρισαίες, και όχι μόνο, γυναίκες βοηθώντας  τες να προετοιμαστούν   για τον τοκετό.  Εδώ βέβαια, να συμπληρώσω, ότι εγώ στάθηκα πολύ τυχερή,  μιας και εκείνη, έχει μόλις δυο μήνες που έφερε στον κόσμο το μωράκι της, όποτε μπορούσε να μου μιλήσει και από τις δυο πλευρές… Της επιστημόνισσας και της μαμάς. Η κουβέντα μας ήταν πραγματικά απολαυστική και διαφωτιστική…

Πες μου δυο λόγια για σένα. Πως ξεκίνησες να παρέχεις όλες αυτές τις υπηρεσίες στις μέλλουσες μαμάδες;

Όλα ξεκίνησαν όσο ήμουν ακόμα στη σχολή. Έβλεπα, ότι όσα έγραφαν τα βιβλία, δεν είχαν ανταπόκριση στην ελληνική νοσοκομειακή πραγματικότητα. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου,  πήγα στην Αγγλία όπου δούλεψα  και κατάλαβα τον τρόπο που πρέπει να λειτουργούν  τα νοσοκομεία. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα και αφού εργάστηκα σε ιδιωτική κλινική της Λάρισας, κατάλαβα ότι  δεν ήθελα να είμαι κομμάτι ενός συστήματος που φοβίζει τις γυναίκες και κάνει τον τοκετό να φαίνεται  σαν κάτι επικίνδυνο χωρίς λόγο. Έφυγα από την δουλειά μου, πήγα στην Αθήνα όπου παρακολούθησα κάποια σεμινάρια και εκπαιδεύτηκα πάνω στον φυσικό  τοκετό. Όταν γύρισα στη Λάρισα έπρεπε να αποφασίσω πως ήθελα να συνεχίσω… Έτσι ξεκίνησε η ιδέα της <<Αστάρτης>> που άρχισε δειλά δειλά να παρέχει κάποιες υπηρεσίες στις μέλλουσες μητέρες και σήμερα έχουμε φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο, το οποίο μας επιτρέπει να παρέχουμε  πολλές και διαφορετικές υπηρεσίες.

Θα ήθελα να μου πεις για το θέμα που, ίσως, είναι αυτό που δημιουργεί  τα πιο πολλά ερωτηματικά. Τοκετός στο σπίτι. Πως το αντιμετωπίζουν οι γυναίκες; Υπάρχουν περιπτώσεις τοκετού στο σπίτι στην Λάρισα;

Από το 2014, έχουμε κάνει 7 τοκετούς σε Λάρισα, Βόλο και Τρίκαλα, χωρίς να υπολογίζω τον δικό μου, βέβαια. Ο τοκετός στο σπίτι, δεν είναι τόσο αγχωτικός όσο το να πας σε μια κλινική. Στο σπίτι νιώθεις πιο ήρεμη, φυσικά τα όρια πρέπει να είναι πολύ συγκεκριμένα, για να μην έρθει η μητέρα ή το μωρό απέναντι σε οποιονδήποτε κίνδυνο.

Εγώ το έζησα 100%! Ήταν απολαυστικά… Αν αισθάνεσαι ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, ακόμα και τον πόνο τον βιώνεις εντελώς διαφορετικά. Το πρόβλημα είναι, ότι στο μυαλό των περισσοτέρων, η παρουσία της μαίας στον τοκετό στο σπίτι, είναι καθαρά διακοσμητική. Δεν ξέρουν, ότι μια μαία που αναλαμβάνει ένα τέτοιο τοκετό, είναι ικανή και να αντιληφθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα αλλά και να επέμβει με πρώτες  βοήθειες, μέχρι να γίνει η διακομιδή της γυναίκας σε κάποιο νοσοκομείο. Στο τοκετό στο σπίτι, πας με τις καλύτερες προδιαγραφές. Η γυναίκα θα πρέπει να μην έχει κάποια συγκεκριμένη παθολογία, θα πρέπει ο τοκετός να ξεκινήσει όταν έχει ολοκληρωθεί το διάστημα της κύησης και το μωρό να έρχεται με το κεφαλάκι του προς τα κάτω. Αν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας…

Άρα αφού όλα είναι εφικτά, γιατί οι γυναίκες αποφασίζουν να γεννήσουν με ένα ραντεβού σε κάποια κλινική;

Δεν νομίζω ότι είναι επιλογή των γυναικών. Αυτό είναι κάπως κατευθυνόμενο, από την στιγμή που μιλάμε για ένα πελατειακό σύστημα. Ο γιατρός για να ικανοποιήσει όλους τους ασθενείς του πρέπει να τηρεί συγκεκριμένους χρόνους, οπότε είναι πιο βολικός, για αυτόν, ένας προγραμματισμένος τοκετός. Δεν ισχύει σίγουρα για όλους, αλλά η μεγαλύτερη μερίδα γιατρών σκέφτεται έτσι. Άρα, εδώ, δεν μιλάμε για μια γυναίκα που βρίσκεται σε προτεραιότητα αλλά για έναν γιατρό που έχει ανάγκη έναν προγραμματισμό έτσι ώστε να καλύπτει όλους τους πελάτες του. Ο τοκετός δεν μπορεί να μπει σε χρονικά πλαίσια. Μπορεί να διαρκέσει από ώρες μέχρι μέρες, οπότε μιλάμε για μια λάθος προσέγγιση έτσι κ αλλιώς.

 

Και με τις περιπτώσεις γυναικών που αποφασίζουν να τολμήσουν τον φυσικό τοκετό μετά από μια καισαρική (VBAC), τι γίνεται;

Θα πρέπει, βασικά, να βρεθεί κάποιος γιατρός που αναλαμβάνει τέτοιες περιπτώσεις. Αρκετές Λαρισαίες που  το θέλουν  πολύ και έχουν την οικονομική δυνατότητα ,απευθύνονται σε γιατρό στην Θεσσαλονίκη. Από την πλευρά της η μαία, μπορεί να βοηθήσει την γυναίκα προετοιμάζοντας την αλλά και κατευθύνοντας την σε κάποιον ψυχολόγο,  γιατί είναι σημαντικό να αποκτήσει η ίδια ξανά εμπιστοσύνη στον εαυτό της, να πιστέψει ότι μπορεί να το κάνει. Επιπλέον, την βοηθάει με όλες τις άλλες τεχνικές πχ αναπνοές κλπ. Έχω γνωρίσει πολλές γυναίκες με τραυματικές εμπειρίες τοκετού με καισαρική και ο ψυχισμός τους είναι πολύ ιδιαίτερος, οπότε πρέπει να εμπιστευτούν ξανά από την αρχή το σώμα και το ένστικτο τους.

Θα ήθελα ένα σχόλιο σου για το θέμα του δημόσιου θηλασμού. Πως σου φαίνονται  όλα τα αρνητικά σχόλια που μπορεί να γίνουν σε μια γυναίκα αν θηλάσει δημόσια;

Η ζωή μας έχει γίνει πολύ τυποποιημένη και έχουμε αφήσει το μυαλό μας να πιστεύει ότι είναι αφύσικο μια γυναίκα να ταΐσει το μωρό της οπουδήποτε. Εγώ από την πλευρά μου, πιστεύω, ότι μόνος σου δεν μπορείς να αλλάξεις την άποψη του κόσμου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αφήσεις τον κόσμο να επηρεάσει το τρόπο που εσύ θα μεγαλώσεις το παιδί σου. Πλέον, δεν δίνω σημασία… Όπως κάποιος έχει  την ευχέρεια να ανάψει ένα τσιγάρο ή  μπορεί να φορέσει  γυαλιά ηλίου ενώ έχει συννεφιά, έτσι κ εγώ πρέπει να ταΐσω το μωρό μου που πείνασε ενώ είμαστε έξω. Το αν μια γυναίκα χρειάζεται ένα μαντήλι για να καλύψει το στήθος της εκείνη την ώρα ή αν μπορεί να το κάνει χωρίς να έχει ανάγκη κάλυψης, είναι καθαρά θέμα της ίδιας της γυναίκας. Η καθεμία έχει τα όρια της και ξέρει πώς να το διαχειριστεί. Αν αυτό αρχίζει και γίνεται πιο μαζικά, κάποια στιγμή θα πάψει να θεωρείται αξιοπερίεργο. Όλα θέμα συνήθειας είναι!

Λίγο πριν κλείσουμε, έχεις να μου διηγηθείς μια ιστορία τοκετού που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.

Όλοι οι τοκετοί είναι ξεχωριστοί. Αλλά αν έπρεπε να αναφέρω κάποιον θα ήταν ένας τοκετός στο σπίτι,  που έγινε χωρίς να είμαι παρούσα! Ήταν 15 Αυγούστου και θα έφευγα έκτος Λάρισας. Ενημέρωσα την μέλλουσα μανούλα, που περιμέναμε να γεννήσει εκείνες τις μέρες, και της είπα ότι θα βρίσκομαι μια ώρα μακριά από την πόλη  οπότε σε περίπτωση που δει κάτι ανησυχητικό να με ειδοποιήσει. Περίπου στις 5 το απόγευμα, με πήρε τηλέφωνο και άρχισε να μου λέει ότι νιώθει κάπως περίεργα, χωρίς να πονάει  ή να έχει άλλες ενδείξεις ότι ξεκινάει ο τοκετός. Μου ζητάει κάποια στιγμή, να κλείσουμε το τηλέφωνο  γιατί είχε ξυπνήσει η μικρότερη κόρη της και θα με καλούσε εκείνη ξανά μόλις την κοίμιζε. Πέρασε περίπου μισή ώρα και δεν με πήρε πίσω. Σκέφτηκα, ότι ίσως την πήρε ο ύπνος και της έστειλα ένα μήνυμα να ρωτήσω αν είναι όλα καλά. Διαβάζει το μήνυμα και με παίρνει πίσω, λέγοντας μου ότι πονάει  πολύ και ότι μάλλον ήρθε η ώρα του τοκετού. Μπαίνω στο αυτοκίνητο, έχω τον σύζυγο της σε ανοιχτή ακρόαση και τον καθοδηγώ από το τηλέφωνο. Εκείνος ήταν αγχωμένος και με ρωτούσε αν έπρεπε να την σταματήσει μέχρι να πάω, αλλά εγώ του είπα ότι δεν υπάρχει  λόγος, να την αφήσει να λειτουργήσει μόνη της. Τελικά όταν έφτασα, το μωράκι είχε ήδη  γεννηθεί και ήταν και οι δυο πολύ περήφανοι που τα είχαν καταφέρει!

Υπέροχη ιστορία. Για το τέλος θα ήθελα να δώσεις μια συμβουλή σε όλες εκείνες τις γυναίκες  που ετοιμάζονται να φέρουν ένα παιδί στον κόσμο. Πως πρέπει να σκέφτονται σε σχέση με τον τοκετό;

Σε πρώτη φάση, θα τους έλεγα να προσπαθήσουν να αναπτύξουν όλη αυτή την επικοινωνία με τα μωρά τους. Αν καταφέρουν αυτό, αν αποκτήσουν ενσυναίσθηση, θα καθοδηγηθούν σωστά. Οτιδήποτε και αν ακούσουν μετά από αυτό, θα το περνάνε από ένα φάσμα αμφισβήτησης,  γιατί εκείνες μόνο θα ξέρουν το σωστό. Δεν μπορώ να σου πω πως θα επιλέξουν ένα επαγγελματία υγείας, γιατί είμαστε διαφορετικές όλες μεταξύ μας. Οπότε, αν έχουν καλή επαφή με το σώμα και το μωρό τους, θα βρουν πραγματικά αυτόν τον άνθρωπο που θα είναι για εκείνες ο σωστός. Από εκεί και πέρα, όλα θα πάρουν τον δρόμο τους φυσικά και χωρίς άγχος…

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here